મારી માં

શિવ રૂપે કે શક્તિ રૂપે તુ તો છે મારી માં
બાળક છીએ તુજના ખોળે રમાડ મારી માં
તુ અભયપદ દાયીની છે મારી માં
ચરણે આરોટવા દે હવે મારી માં
માર્યા તે ચંડ્મુંડ જેવાઓ ને મારી માં
કરી નાશ તેને પણ આપ્યો છે મોક્ષ મારી માં
નથી કરી ભલે ભક્તિ મે તારી મારી માં
માફ કરી લાડલાઓમા ગણતરી કર મારી માં
ગરબો લીધો છે તારા નામનો મારી માં
નવલા નોરતામા રમવા આવ મારી માં

નીશીત જોશી

આંખોથી

શા માટે વહાવ્યા મોતીઓ આંખોથી
અટકેલાને બહાર કાઢ્યા આંખોથી
મળવાના તો હતા જ તમોને અમે
શા માટે ધોધ વરસાવ્યો આંખોથી
ન કર્યો વિશ્વાસ સ્વ- હ્રદયનો પણ
નજર તો કરવી હતી હ્રદયની આંખોથી
આભ અને ધરતી નુ મીલન હોય જ છે
દેખાડીશુ ક્ષતીજની પાર અમારી આંખોથી
કર્યો છે પ્રેમ તો નીભાવજો સદા
વિરહ વેદના ચોરી લઈશુ આપની આંખોથી


નીશીત જોશી

वही मेरी राधारानी के शरण है

आज लीला एक नयी देखी है,

प्यार के पथ की नई दिशा देखी है,

कहते है जीसे विष्णु दुनीया,

बने सब के पालनहार वोह है,

जो है महाविष्णु भ्रमांड में

कहलाते नारायण इस जगमें है,

जीनके शरण जग सारा पडा है,

वही मेरी राधारानी के शरण है ।


नीशीत जोशी

શા માટે કરીયે

વફા જ જ્યારે ન ગમે તેવી વફા શા માટે કરીયે
દુઆ જ્યારે આકાશે ન પહોંચે તેવી દુઆ શા માટે કરીયે

પેલી દિવાનીના સપના રાતદિન જોઇયે રાખીયે
નસીબમા જો સપના જ હોય તો મળવાની ઇચ્છા શા માટે કરીયે

દિલની હરએક ધડકન તેને દુઆ આપે હર ધડી
તેઓ સાંભળ્યુ ને અણસાંભળ્યુ કરે તો પ્રેમએકરાર શા માટે કરીયે

તેની યાદ તડપાવશે જીવનભર આ રીતે જ
સારૂ તો એ છે ભુલી જાવ 'નિશિત' ધાવ ને નાસુર શા માટે કરીયે

નીશીત જોશી

કહેવા માટે તો આભ ઉપાડેલુ છે લોકોએ

હાથોમા પોતાના જ શરીર ઉપાડ્યા છે લોકોએ
ચહેરા પર કેટલા ચહેરા લાગાડેલા છે લોકોએ
આંખોમા છે મજબુરી, છે મુશ્કાન હોઠો પર
હ્રદયમા કેટલાય દુઃખો છુપાવેલા છે લોકોએ
માણસોના હકની વાત અહીં કોણ કરે
કહેવા માટે તો આભ ઉપાડેલુ છે લોકોએ
ગભરાયેલુ છે શહેર પક્ષીઓ પણ છે ડરેલા
હાલતથી નજરો છુપાવી રાખી છે લોકોએ
ગામડુ હોય કે શહેર લોહીથી ડુબેલી છે નદી
તલવારને પોતાના હાથોમા ઉપાડેલી છે લોકોએ
કંઇક તો કરો કે થાય રોશની અહી
ઘેટાઓની ભીડને જ પોતાની માની છે લોકોએ

નીશીત જોશી